Do końca stycznia 1942 komitet rozdysponował na pomoc dla Grecji 24 500 dolarów.
Frantz przeniosła się do Waszyngtonu, gdzie została stypendystką instytutu badawczego Dumbarton Oaks. Latem 1941 wraz z Youngiem otrzymała grant w wysokości 1000 dolarów na sporządzenie indeksu pierwszych dziesięciu tomów „”, czasopisma naukowego szkoły. Young opuścił projekt i jeszcze w tym samym roku dołączył do Office of Strategic Services, amerykańskiej wojskowej służby wywiadowczej. Frantz ukończyła zestaw alfabetycznych kart indeksowych, obejmujący niemal całą angielską część indeksu, po czym latem 1942 również ona wstąpiła do OSS.
Frantz i Young znaleźli się wśród kilku archeologów – w tym Amerykanów Blegena, Meritta i Sheara oraz Brytyjczyka – którzy pracowali dla alianckich służb wywiadowczych. Zdaniem Evanthisa Hatzivassiliou archeolodzy ASCSA, którzy trafili do OSS jako nowicjusze w świecie wywiadu, z reguły źle znosili „kolonialny” stosunek brytyjskich kolegów do Greków. Do OSS polecił ją Meritt, ówczesny kierownik greckiej sekcji tamtejszego Wydziału Narodowości Zagranicznych (, FNB). Wcześniej pracowała dla Meritta na pół etatu jako indeksatorka w Instytucie Studiów Zaawansowanych w Princeton.