Wakacje w Collioure wiążą się z narodzinami fowizmu, najbardziej rewolucyjnego etapu wczesnej twórczości Matisse’a. To właśnie tam wypracował nowy sposób używania koloru: oderwany od wiernego odwzorowania natury i podporządkowany emocjom oraz kompozycji. Malarz odszedł od naturalistycznych kolorów, zaczął stosować czyste, nasycone barwy, szerokie, swobodne pociągnięcia pędzla. Kolor stał się głównym środkiem wyrazu. Artysta zaczął też pozostawiać miejscami niepokryte farbą płótno.
Pokazanie Otwartego okna, ale i innych nowych dzieł, owoców świeżych poszukiwań, jak chociażby Kobieta w kapeluszu podczas Salonu Jesiennego w Paryżu w 1905 roku wywołało negatywną reakcję socjety. Krytyk Louis Vauxcelles, porównując obrazy Matisse’a i innych eksperymentatorów z eksponowaną obok nich rzeźbą renesansową, użył sformułowania „Donatello chez les fauves…” (). Tak powstało określenie fowizm, opisujące nowy prąd w historii malarstwa europejskiego.
Matisse lubił malować otwarte okna i malował je przez całą swoją karierę. Obraz nie powstał na zamówienie. Był to świadomy eksperyment artystyczny. Matisse badał, jak daleko można odejść od naturalnych kolorów, zachowując jednocześnie czytelność przedstawienia.