W 1939 przedostał się do Lwowa, gdzie był wychowawcą w domu dziecka, a po odbyciu kursu dla nauczycieli geografii od września 1940 do czerwca 1941 nauczał tego przedmiotu w szkole w Ponikowicy. Pomiędzy 1941 a 1944 pracował jako sekretarz leśny w nadleśnictwach w Hrycowoli i Bełzie. W 1944 uchodząc przed rzezią wołyńską i czystkami etnicznymi dotarł do Kolbuszowej, gdzie organizował miejscowe starostwo powiatowe. Podjął pracę jako naczelnik Wydziału Samorządowego Urzędu Wojewódzkiego, a prawdopodobnie od czerwca 1944 do lipca 1945 był oddelegowany do działań na tyłach wroga w ramach służby w Armii Czerwonej. Powrócił następnie do Poznania.
W lipcu 1944 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej (był m.in. członkiem Wojewódzkiej Komisji Kontroli Partyjnej w Olsztynie), w grudniu 1948 wraz z nią przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotnicza. W sierpniu 1945 został radcą gospodarczym Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu, następnie od września 1945 do maja 1946 pozostawał starostą powiatu konińskiego. Od 1 maja 1946 do stycznia 1947 zajmował stanowisko wicewojewody olsztyńskiego (do 29 maja 1946 miał formalnie status zastępcy Pełnomocnika Rządu na Okręg Mazurski). Był zaangażowany w lokalną kampanię wyborczą przed wyborami parlamentarnymi w styczniu 1947.