Amadeusz mieszkał w Miramare od 1931 do 1937 roku, kiedy został mianowany wicekrólem Włoskiej Afryki Wschodniej. Jego żona Anna Orleańska oraz córki Małgorzata i Maria Krystyna korzystały z rezydencji okresowo do pierwszej połowy 1943 roku.
II wojna światowa i administracja aliancka
Po zajęciu Triestu przez Niemców we wrześniu 1943 roku zamek wykorzystywano jako szkołę oficerską. Wyposażenie zostało wcześniej usunięte i umieszczone w różnych budynkach na terenie miasta, dzięki czemu znaczna jego część uniknęła zniszczenia.
Pod koniec 1945 roku w Miramare ulokowały się oddziały nowozelandzkie, a następnie wojska brytyjskie. Od 1947 do 3 października 1954 roku zamek był siedzibą dowództwa amerykańskiego garnizonu Trieste United States Troops, stacjonującego w strefie A Wolnego Terytorium Triestu.
Użytkowanie rezydencji przez wojska alianckie wiązało się ze zmianami funkcjonalnymi i przekształceniami części wnętrz. Po opuszczeniu obiektu rozpoczęto prace konserwatorskie, podczas których na podstawie dawnych planów i fotografii odtworzono układ pomieszczeń, dekoracje drewniane oraz rozmieszczenie mebli, obrazów i tkanin.
Utworzenie muzeum