Pomieszczenia pierwszego piętra pełniły funkcje reprezentacyjne. Znajdują się tam m.in. sala tronowa, sale audiencyjne, salony chiński i japoński oraz pomieszczenie ozdobione obrazami Cesarego Dell’Acqua, przedstawiającymi wydarzenia z życia Maksymiliana i dziejów budowy Miramare.
W zamku przechowywane są meble, zegary, szkatuły, porcelana, wyroby rzemiosła artystycznego, przedmioty orientalne i zabytki archeologiczne. Zbiory odzwierciedlają zainteresowania Maksymiliana kulturami pozaeuropejskimi, żeglugą, botaniką oraz historią starożytną.
Park
Park Miramare zajmuje około 22 ha. Powstał na skalistym, niemal pozbawionym roślinności cyplu krasowym, który Maksymilian zamierzał przekształcić zarówno w ogród krajobrazowy, jak i teren doświadczeń związanych z zalesianiem oraz aklimatyzacją rzadkich gatunków roślin.
Projekt przestrzenny parku opracował Carl Junker, natomiast za prace ogrodnicze odpowiadał początkowo Josef Laube. W 1859 roku zastąpił go Anton Jelinek, uczestnik wyprawy fregaty „Novara” dookoła świata.