thumb|Krawczuny – miejsce śmierci „Juranda” thumb|Kalwaria – kwatera żołnierzy poległych pod Krawczunami Bitwa pod Krawczunami – ostatnia bitwa oddziałów Armii Krajowej w ramach Operacji „Ostra Brama”. Walki 2 Zgrupowania mjr. „Węgielnego” z wycofującą się z miasta niemiecką załogą Wilna.
W nocy z 12 na 13 lipca 1944 część niemieckiej załogi Wilna pod dowództwem gen. por. Reinera Stahela wydostała się z miasta i po sforsowaniu Wilii ruszyła na zachód. Podczas marszu doszło do boju spotkaniowego ze Zgrupowaniem Armii Krajowej mjr. Mieczysława Potockiego „Węgielnego”, które maszerowało na koncentrację wyznaczoną na północnych przedpolach Puszczy Rudnickiej. W okolicach Krawczun grupa mjr. Sotha starła się z 1 Wileńską Brygadą „Juranda”. W walce zginął mjr Soth, poległ też por. Czesław Grombczewski „Jurand”. Walkę podjęły kolejne brygady zgrupowania. 4 Brygada „Narocz” uderzyła z marszu na kolumnę południową mjr. Schuberta. Wspierały ją 23 Brygada Bracławska i 36 Brygada „Żejmiana”. Wejście do walki niemieckiego 16 pułku strzelców spadochronowych powstrzymało impet polskiego uderzenia, a wobec liczebnej przewagi wroga, partyzanci przeszli do obrony. Walki trwały do około 14.00, po czym zarówno załoga Wilna, jak i osłaniający ją 16 pss przeprawiły się przez rzekę, tracąc w bitwie wielu zabitych, rannych i wziętych do niewoli.