Spośród jego projektów i realizacji na początku lat pięćdziesiątych na uwagę zasługuje budowa gmachu KW PZPR wg wcześniejszej koncepcji Bohdana Pniewskiego oraz zespołu mieszkalno-usługowego nazwanego Sienkiewiczowską Dzielnicą Mieszkaniową a także rozbudowę miejskiego ratusza. W latach 1954–1959 był głównym architektem województwa kieleckiego. W tym czasie pozyskał do współpracy wybitnych architektów jak Jan Koszczyc-Witkiewicz czy prof. Bolesław Malisz. Powołał do życia wojewódzką pracownię urbanistyczną oraz miejskie pracownie urbanistyczne w Kielcach i w Radomiu. Wspierał decyzje woj. konserwatorów zabytków, gdy ci wpadali w konflikty z lokalną władzą. Stracił to stanowisko na skutek zatwierdzenia projektu wiejskie­go kościółka arch. Ludomiła Gyurkovicha, bez porozumienia z Wydziałem ds. Wyznań.

Od 1960 aż do emerytury pracował jako projektant w biurze „Miastoprojekt” w Kielcach, gdzie projektował budynki wielorodzinne i zespoły mieszkaniowe oraz szkoły w Kielcach i innych miastach wo­jewództwa. Jako współzałożyciel uczestniczył w pracach kieleckiego oddziału SARP.