Chrześcijaństwo w Afganistanie – ogół wspólnot chrześcijańskich działających na terytorium Afganistanu.

Historia Ślady obecności chrześcijaństwa na terenach współczesnego Afganistanu pochodzą z początku III wieku. W średniowieczu na tym obszarze funkcjonowały struktury Syryjskiego Kościoła Ortodoksyjnego oraz społeczność nestoriańska. W latach 1735–1897 w Kabulu działała również społeczność Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego. Pod koniec XVI wieku, gdy ziemie Afganistanu znajdowały się w granicach Państwa Wielkich Mogołów, przebywali tam europejscy jezuici.

W 1933 roku na terenie otwarto kaplicę, będącą jedyną katolicką świątynią w Afganistanie. Po upadku władzy Mohammada Nadżibullaha kaplica została zamknięta, a pierwsza msza po wznowieniu działalności została odprawiona 27 stycznia 2002 roku z udziałem żołnierzy Międzynarodowych Sił Wsparcia Bezpieczeństwa.

Podczas pierwszych rządów talibów z lat 1996–2001 działalność chrześcijańska podlegała daleko idącym ograniczeniom. Po obaleniu reżimu uchwalona w 2004 roku gwarantowała wolność religijną, jednak sytuacja chrześcijan pozostawała trudna;