Przywileje w pobożności ludowej Z racji otrzymanych od Boga przywilejów, w pobożności ludowej Maryja uznawana jest za najpotężniejszą orędowniczkę u Boga. Z wiarą w jej opiekę wiążą się szczególne łaski dla wiernych, nazywane często przywilejami nadawanymi czcicielom Maryi. Do najbardziej znanych należą przywileje szkaplerzne, związane z noszeniem szkaplerza karmelitańskiego. Tradycja ta wywodzi się z objawień św. Szymona Stocka z 1251 roku. Obejmują one: obietnicę zachowania od potępienia wiecznego dla osób noszących szkaplerz, szczególną pomoc w czyśćcu (tzw. przywilej sobotni, polegający na obietnicy wybawienia z czyśćca w pierwszą sobotę po śmierci, ogłoszony rzekomo przez papieża Jana XXII w tzw. „Bulli Sobotniej” z 1322 r.). Choć autentyczność historyczna tej bulli została zakwestionowana, Kościół katolicki (m.in. dekretem Świętego Oficjum z 1613 r.) podtrzymuje „pobożną wiarę” w wyjątkowe wstawiennictwo Maryi za zmarłymi noszącymi szkaplerz w dniu jej poświęconym – w sobotę.
Zobacz też Kult maryjny Pośredniczka wszelkich łask Tytuły maryjne
Przypisy
Bibliografia René Laurentin, Matka Pana. Krótki traktat teologii maryjnej, tłum. J. W. K., Warszawa 1989. Jacek Salij, Dogmaty maryjne, Poznań 1998.
Kategoria:Mariologia Kategoria:Dogmatyka