Hans von Gablentz ufundował ołtarz w 1599 roku. Przebudowano go w XV, XVII i XVIII wieku. Remonty budowli nie zostały poświadczone w źródłach, ale znalazły się na murach i wiatrowskazach: 1654 (odnowienie), 1705, 1850 oraz 1895. W XVII wieku kościół był wykorzystywany przez protestantów. Kruchta została dobudowana w XVII wieku (1654 rok), następnie wzniesiono zakrystię. Budynek bramny został przystosowany do wykorzystania jako dzwonnica w 1781 roku, nadbudowano go w konstrukcji szkieletowej. Pożar podczas działań militarnych w ramach II wojny światowej zniszczył kościół w 1945 roku, przestał on następnie być użytkowany i zaczął ulegać degradacji, zwłaszcza w obrębie murów i dachu, przegnił strop, a w murach utworzyły się wyrwy. Należał on do Skarbu Państwa. Zniszczenia w 1965 roku oszacowano na 40%. Do czasu remontu kościół pozostawał opuszczony. 30 czerwca 1964 roku został wpisany do wojewódzkiego rejestru zabytków (nr rej. 1226). Z inicjatywy parafian przy wsparciu wojewódzkiego konserwatora zabytków podjęto się rekonstrukcji kościoła. Odbudowa świątyni nastąpiła 1975–1981, (według innego źródła od 1975 do 1978 roku) m.in. założono nowy strop, otynkowano ściany, a romańskie pozostałości zostały wówczas odsłonięte. Konsekracja świątyni w obrządku katolickim odbyła się w 1979 roku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Biedrzychowicach Dolnych · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.