Po okresie francuskich okupacji Triestu bibliotekę przeniesiono do Contrada del Corso. W 1820 roku znalazła stałą siedzibę w Palazzo Maurizio-Biserini, później nazywanym Palazzo Biserini, przy dzisiejszym Piazza Attilio Hortis. Budynek został w latach 1817–1821 przebudowany i rozbudowany według projektu Pietra Nobilego. W chwili przeprowadzki księgozbiór liczył około 10 tys. woluminów.
W 1844 roku biblioteka otrzymała w spadku kolekcję petrarkistyczną i piccolominiańską Domenica Rossettiego de Scander. W 1852 roku wprowadzono obowiązek przekazywania bibliotece egzemplarza każdego druku wydawanego w prowincji. Publikacje te utworzyły podstawę tzw. Raccolta Patria, zbioru dokumentującego historię, życie społeczne i kulturę Triestu oraz regionu.
W 1873 roku dyrektorem biblioteki został Attilio Hortis, który kierował nią do 1923 roku. Za jego kadencji rozwijano zbiory historyczne i filologiczne, a po jego śmierci biblioteka otrzymała należące do niego rękopisy, starodruki oraz publikacje naukowe. W 1950 roku jego imieniem nazwano zarówno bibliotekę, jak i plac przed Palazzo Biserini.