Jacob Jacobsson (ur. 1737, zm. 1791) – szwedzki parobek, znany z zeznań, jakie złożył na temat swojego rzekomego pobytu u elfów w 1759 roku.
Historia 16 września 1759 roku Jacob Jacobsson przepłynął łodzią jezioro , aby dostarczyć jedzenie dla zagrodnika Andersa Nilsona i jego ojca na następny dzień pracy w lesie. Wracając przez jezioro, gdy ciągnął łódź na brzeg, ukazała się mu szeroka droga, której wcześniej tam nie było. Podążył nią i wkrótce dotarł do dużej czerwonej rezydencji do której wszedł i usiadł na ławce przy drzwiach w dużym pomieszczeniu. Zobaczył korpulentnego małego człowieka w czerwonej czapeczce na głowie, siedzącego na końcu stołu, i tłum małych ludzi biegających tam i z powrotem. Pod każdym względem przypominali zwykłych ludzi, ale byli niskiego wzrostu. Nieco wyższa od reszty była piękna dziewczyna, która zaproponowała mu jedzenie i picie, ale Jacobsson odmówił. Mali ludzie zapytali go, czy chce z nimi zostać, a on odpowiedział: „Boże, pomóż mi wrócić do domu, do ojca i matki!”. Wtedy puszysty człowiek w czerwonej czapeczce powiedział: „Wyrzućcie go, ma takie brzydkie usta!”. W następnej chwili był z powrotem nad brzegiem jeziora i stamtąd wrócił do domu, gdzie zmartwieni rodzice powitali go z radością. Powiedzieli mu że razem z sąsiadami, przez cztery dni przeszukiwali las i jezioro w poszukiwaniu go.