Z jej terenu pochodzą liczne podstawy posągów i inskrypcje honorowe poświęcone urzędnikom, cesarzom i przedstawicielom miejscowej elity.
Wśród osób upamiętnionych w budynku znajdował się Kwintus Baienus Blassianus, rzymski wojskowy i urzędnik pochodzący z Tergeste, działający w II wieku. Na terenie bazyliki znajdowało się co najmniej sześć poświęconych mu pomników honorowych, co wskazuje na jego znaczenie dla miejscowej społeczności. Jedna z hipotez łączy wystawienie pomników z udziałem Blassianusa w przebudowie lub dekoracji budynku.
Po zaniku funkcji antycznego centrum pozostałości budowli były stopniowo rozbierane, a jej elementy wykorzystywano ponownie jako materiał budowlany. W średniowieczu na jej miejscu lub w bezpośrednim sąsiedztwie powstały siedziba biskupia, klasztor oraz niezachowany kościół św. Sergiusza. Po obu stronach dawnego zespołu rzymskiego wzniesiono później katedrę i zamek San Giusto.
Architektura Budynek miał około 88 m długości i 23,5 m szerokości. Jego wnętrze było podzielone na trzy nawy rzędami kolumn.