W 1944 współorganizował tajną komórkę Polskiej Partii Robotniczej, powierzono mu organizację siemianowickich struktur partyjnych, ujawnionych 27 stycznia 1945 po zdobyciu miasta przez Armię Czerwoną. Został I sekretarzem Komitetu Miejskiego PPR, a 11 lutego 1945 podczas pierwszego posiedzenia jawnej Miejskiej Rady Narodowej w Siemianowicach Śląskich wybrany jej przewodniczącym. Stanowisko szefa MRN zajmował najprawdopodobniej do 1950. W międzyczasie wraz z PPR współtworzył Polską Zjednoczoną Partię Robotniczą, był także aktywny jako związkowiec. Na przełomie marca i kwietnia 1953 został zastępcą przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Katowicach. W lutym 1958 przeszedł na stanowisko przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Siemianowicach Śląskich. W styczniu 1965 odszedł z tej funkcji, później przeszedł na rentę. Został także przewodniczącym siemianowickiego Komitetu Miejskiego Frontu Jedności Narodu.
Został pochowany na cmentarzu przy parafii pw. św. Antoniego z Padwy w Siemianowicach Śląskich.
Odznaczenia Odznaczony m.in.