Drżące trąby – polski krótkometrażowy film animowany z 2010 roku w reżyserii i według scenariusza . Produkcja powstała jako etiuda szkolna w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi (PWSFTviT) przy współfinansowaniu Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej. Film zdobył liczne nagrody na polskich festiwalach filmowych w latach 2011–2012.
Fabuła Pafnucy, włochaty stwór z lateksową trąbą i problemami z koordynacją ruchową, usiłuje naśladować pozę Kalasantego – bezwłosego stworzenia o niewielkim nosie, utrwaloną na zdjęciu. Z powodu różnic anatomicznych próby te kończą się niepowodzeniem, co prowadzi do wybuchu gniewu Pafnucego. Futrzak chwytą siekierę i na wrotkach udaje się do mieszkania Kalasantego. W tym samym czasie Kalasanty, roniąc łzy, próbuje upodobnić się do Pafnucego: zakłada włochate futro i przewiązuje sobie twarz trąbą. Gdy Pafnucy dzwoni do drzwi, otwiera mu Kalasanty w przebraniu przypominającym Pafnucego – zamiast konfrontacji następuje moment porozumienia.