Rozwój placu wiązał się z ustanowieniem Triestu wolnym portem w 1719 roku oraz rozbudową miasta pod panowaniem Habsburgów. W XVIII wieku uporządkowano nabrzeże i wzniesiono nowe gmachy, w tym Palazzo Pitteri. W latach 1751–1754 Giovanni Battista Mazzoleni wykonał Fontannę Czterech Kontynentów, symbolizującą handlowe powiązania portu z różnymi częściami świata.
Zasadnicze przekształcenie placu nastąpiło w drugiej połowie XIX wieku. Rozebrano część wcześniejszej zabudowy, zasypano pozostałości przybrzeżnej przystani i wytyczono rozległą przestrzeń otwartą ku morzu. Wokół niej powstały reprezentacyjne siedziby władz miejskich, administracji państwowej, przedsiębiorstw żeglugowych, hoteli i towarzystw handlowych, odzwierciedlające rozwój Triestu jako głównego portu austriackiej części monarchii habsburskiej.
W okresie austro-węgierskim plac nosił nazwę Piazza Francesco Giuseppe, upamiętniającą cesarza Franciszka Józefa I. Po przyłączeniu miasta do Królestwa Włoch w 1918 roku nazwano go Piazza Unità, a w 1955 roku, po przejęciu administracji nad Triestem przez Włochy, wprowadzono obecną nazwę Piazza dell’Unità d’Italia.