W 1964 wraz z Benninkiem uczestniczył w zarejestrowanym w Holandii występie Erica Dolphy’ego, wydanym następnie na albumie Last Date. Przez kilka dziesięcioleci współpracował z Benninkiem w duetach i zespołach ICP; występował także między innymi z Derekiem Baileyem, Anthonym Braxtonem, Steve’em Lacym i Dave’em Douglasem. W 1974 został pierwszym przewodniczącym stowarzyszenia muzyków improwizujących BIM.
W swojej muzyce łączył kompozycję ze swobodną improwizacją, nawiązując zarówno do twórczości Duke’a Ellingtona, Theloniousa Monka i Herbiego Nicholsa, jak i do muzycznej awangardy oraz idei Cage’a. Charakterystyczne dla jego twórczości były kolaż stylistyczny, humor, groteska i działania teatralne.
Przypisy
Kategoria:Holenderscy muzycy jazzowi Kategoria:Holenderscy pianiści Kategoria:Holenderscy kompozytorzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 2017