IRIS² będzie konstelacją wieloorbitową, łączącą zalety dwóch typów orbit. Satelity na niskiej orbicie okołoziemskiej (LEO) zapewniają niskie opóźnienie transmisji, a satelity na średniej orbicie okołoziemskiej (MEO) – szersze pokrycie. Docelowo system ma liczyć 264 satelity LEO na wysokości 1200 km oraz 18 satelitów MEO na wysokości 8000 km, co łącznie daje około 290 satelitów. Dla porównania Starlink ma już ponad 7 tys. satelitów i planuje rozmieścić 42 tys., a więc IRIS² nie jest megakonstelacją.
Kluczowym elementem systemu jest bezpieczeństwo transmisji. Łączność między satelitami odbywać się będzie za pomocą łączy laserowych, a dane będą przesyłane do pięciu stacji naziemnych. Satelity mają być projektowane jako nieemisyjne, aby nie zakłócać obserwacji astronomicznych. Pod względem przydziału pasm częstotliwości IRIS² będzie rozwinięciem dwóch istniejących konstelacji – Eutelsat OneWeb oraz O3b mPOWER (operatora SES).