podobny profil wydawniczy cechował produkcje N.A.P.S. Team – Shadow Fighter (1994) and Gekido (1999). W gatunku gier przygodowych przejściowo funkcjonowały Prograph ( / Tony Tough e la notte delle falene abbrustolite, 1997) oraz (The Watchmaker: Zegarmistrz, 2001). Do innych popularnych deweloperów gier z przełomu wieków należała spółka Milestone, która zajmowała się produkcją symulatorów wyścigowych (np. serii MotoGP).
Gry włoskie XXI wieku Spośród włoskich deweloperów funkcjonujących na przełomie XXI wieku wyłoniły się Spinvector (producent gier mobilnych i rozszerzonej rzeczywistości), (znana z gier reklamowych i nieangażujących), TiconBlu (deweloper „gier poważnych” takich jak The System, 2013), Raylight (współpracujące z Nintendo) oraz Digital Games. Te studia deweloperskie były jednak uzależnione od wielkich wydawnictw; w sektorze gier niezależnych wyróżniły się studia DreamPainters (trójwymiarowy horror Anna, 2012), Santa Ragione (nagradzana fantastycznonaukowa gra logiczna MirrorMoon, 2012), Studio Evil (strzelanka Syder Arcade, 2013), DarkWave Games (Master of Alchemy, 2012), HeartBit Interactive (Doom and Destiny, 2011) i Urustar (Zwan, 2013).