30 lipca 1991 roku członkowie frakcji spotkali się z Vytautasem Landsbergisem, zaś w 1990 roku z goszczącymi na Litwie przedstawicielami Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego.
W 1991 roku członkowie frakcji brali udział w opracowaniu nowelizacji ustawy O mniejszościach narodowych, znanej jako styczniowy kompromis.
W trakcie kryzysu dotyczącego powołania Wileńskiego Polskiego Kraju Narodowo-Terytorialnego w wydanym oświadczeniu członkowie frakcji podkreślili decyzje rad rejonowych o odwołaniu z funkcji przewodniczących inicjatorów powołania autonomii oraz deklaracje rejonu solecznickiego dotyczącą nieodłącznego funkcjonowania rejonu jako części składowej Republiki Litewskiej. Członkowie frakcji apelowali o dialog i powstrzymanie się przed podejmowaniem przedwczesnych decyzji przez Radę Najwyższą oraz sprzeciwili się proponowanemu rozwiązaniu rad rejonów wileńskiego i solecznickiego.
W grudniu 1990 roku frakcja złożyła oświadczenie nawołujące Polaków w kraju i Polonię do poparcia Lecha Wałęsy w drugiej turze wyborów prezydenckich.
Po 1991 roku frakcja wraz ze Związkiem Polaków na Litwie bezskutecznie działała na rzecz zrealizowania przyjętej przez parlament litewski uchwały zobowiązującej rząd do przygotowania statutu obwodu wileńskiego.