Oprócz niej sanitariuszką w szpitalu była również jej młodsza cioteczna siostra Halina Brzuszczyńska.
Więzienie Po zakończeniu wojny kontynuowała działalność konspiracyjną, już przeciwko władzom komunistycznym. Działała w Narodowym Zjednoczeniu Wojskowym, gdzie była łączniczką por. Lechosława Roszkowskiego ps. „Tomasz” szefa Wydziału I Komendy Głównej NZW. Została aresztowana 6 kwietnia 1946, a po śledztwie i tajnej rozprawie sądowej została skazana 3 listopada 1947 na 6 lat więzienia. W wyniku amnestii wyrok skrócono do 3 lat. Wyszła na wolność w kwietniu 1949 (prawdopodobnie na zmniejszenie wymiaru kary wpływ miał również list napisany przez żonę Zachariasza Franka Carlotę Oltramare-Frank do prezydenta Bolesława Bieruta). Była więziona w Areszcie Śledczym Warszawa-Mokotów i w Areszcie Karnym Bydgoszcz-Fordon.
Lekarz pediatra Absolwentka Publicznej Szkoły Powszechnej nr 2 (żeńskiej) w Wołominie, Liceum im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie, Prywatnej Szkoły Zawodowej dla Kształcenia Pomocniczego Personelu Sanitarnego prof. Jana Zaorskiego w Warszawie. W 1950 rozpoczęła studia w Akademii Medycznej w Warszawie, gdzie uzyskała dyplom lekarza.