Niedziela Niosących Mirrę).
Czytania liturgiczne na to święto (Mk 15,43–16,8) podkreślają odwagę Niosących mirrę oraz Józefa i Nikodema. Podczas liturgii śpiewane są hymny (m.in. Troparion) powtarzane z nabożeństw Wielkiej Soboty. Wschodni kult liturgiczny wywodzi się bezpośrednio ze starożytnych tradycji katedralnych z Jerozolimy i Konstantynopola, co potwierdzają najstarsze zachowane greckie rękopisy liturgiczneS. Parenti, Le Mirofore nelle liturgie in lingua greca dell'Oriente cristiano. Alcuni aspetti e problemi aperti, "Parekbolai. An Electronic Journal for Byzantine", 2025.. Cały tydzień po tej niedzieli nazywany jest Tygodniem Niosących mirrę.
W tradycji ludowej wschodnich Słowian, Niedziela Niosących Mirrę była dawniej uważana za tradycyjne "święto kobiet", któremu towarzyszyły specjalne obrzędy (np. w Rosji powszechne były wspólne kobiece uczty nazywane "babimi bratczynami"). Setki prawosławnych cerkwi na świecie są budowane pod wezwaniem Świętych Niewiast Niosących Wonności (tzw. Mironosickie cerkwie). Od nazwy tej wywodzą się również historyczne nazwy miejscowości oraz okrętów rosyjskiej floty bałtyckiej (np.