Laboratorium Badawcze Środków Gaśniczych (1965–1973) mały|Dyplom potwierdzający nadanie tytułu Mistrza Techniki Polskiej Kierując od 1965 do 1973 roku pierwszym w Polsce Laboratorium Badawczym Środków Gaśniczych we Wrocławskich Zakładach Chemii Gospodarczej „Pollena”, opracował i wdrożył do produkcji przemysłowej m.in. proszki gaśnicze LB-1 (proszek węglanowy, wdrożony w styczniu 1966 roku), LB-2 (proszek węglanowy) oraz LB-3 (proszek fosforanowy). Proszki te zostały opatentowane i dopuszczone do użytkowania przez Komendę Główną Straży Pożarnych, a stosowano je w gaśnicach aż do 2002 roku. Ochrona przeciwpożarowa zużywała rocznie ok. 5000 t tych proszków, a z myślą o ich produkcji wrocławskie zakłady wybudowały nową linię produkcyjną wraz z osobną bocznicą kolejową.
Deteor 1000 Na początku lat 70. wraz z zespołem (M. Dołęgą, B. Czykietą, A. Nowotarskim, W. Świtlukiem, H. Żakiem i W. Mackiewiczem) opracował recepturę pierwszego polskiego syntetycznego środka pianotwórczego, nazwanego Deteor 1000, wdrożonego do produkcji przemysłowej w 1971 roku. Środek został po raz pierwszy użyty, jeszcze przed wdrożeniem do produkcji masowej, podczas gaszenia pożaru rafinerii w Czechowicach-Dziedzicach w czerwcu 1971 roku. Produkowany był do maja 1999 roku.