Po repatriacji do kraju w roku akademickim 1945/46 podjął pracę w Politechnice Śląskiej w Gliwicach jako adiunkt Katedry Mechaniki Technicznej na Wydziale Inżynieryjno-Budowlanym (później Mechanicznym) oraz w Politechnice Wrocławskiej na stanowisku zastępcy profesora (pracę na PWr zakończył w sierpniu 1952 r.). W 1950 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych na podstawie rozprawy pt. O niesymetrycznym stanie napięcia i o jego roli w ocenie wytężenia metali ciągliwych. Objął kierownictwo Katedry Mechaniki Technicznej. Pełnił funkcję prodziekana Wydziału Mechanicznego (1962–1964).
Wykładał mechanikę I, hydromechanikę i hydraulikę. Jego zainteresowania naukowe dotyczyły przede wszystkim teorii wytrzymałości materiałów w nietypowych stanach obciążeń i hipotez wytężeniowych. Był promotorem prac doktorskich, m.in. Walerego Szuścika (1962), Antoniego Jakubowicza (1962), Jerzego Pakleza (1963) i Adama Kwaśnickiego (1966).
Z dniem 1 października 1970 r. przeszedł na emeryturę.
Zmarł w 1978 r., pochowany na cmentarzu Lipowym w Gliwicach (sektor C4-1-25).
Ordery i odznaczenia