Najczęściej zgłaszane są incydenty z krajów wysoko uprzemysłowionych, głównie z następujących rejonów: ASP – amerykańskie i europejskie wybrzeża północnego Atlantyku, rzadziej amerykańskie wybrzeża Pacyfiku i znacznie rzadziej w różnych punktach świata CFP – strefa międzyzwrotnikowa (wschodnie wybrzeże Australii, wyspy Oceanii, Karaiby i in.) DSP – głównie wybrzeże zachodniej i południowej Europy, poza tym różne rejony z wyjątkiem Oceanu Indyjskiego NSP – głównie Zatoka Meksykańska, rzadziej sąsiednie rejony oraz Australia i Nowa Zelandia PSP – wybrzeże zachodniej Europy, pogranicza Kanady i Stanów Zjednoczonych, Filipiny, rzadziej inne rejony, najrzadziej międzyzwrotnikowe wybrzeża Afryki, Ameryki Południowej i południowej Azji AZP – głównie wybrzeże Wysp Brytyjskich, rzadziej Norwegii i innych rejonów zatrucie toksynami sinicowymi – Bałtyk, Nowa Zelandia, rzadziej wody śródlądowe, głównie Europy, Ameryki Południowej i Australii zatrucie toksynami w aerozolu – wybrzeże południowej Europy i Zatoki Meksykańskiej, rzadziej pozostałe regiony.
Skutki Bezpośrednie skutki szkodliwych zakwitów uderzają w rybołówstwo i akwakulturę. Ich obecność uniemożliwia rekreację związaną z wodą i uderza w turystykę. Dalszym skutkiem może być również rozwój
Przypisy
Kategoria:Algologia Kategoria:Katastrofy ekologiczne