Biuletyn nr 1 - przywracający brzmienie historycznych nazw polskich miejscowości Dolnego Śląska) od 1946 r.: Jaczkowice
12 listopada 1946 nadano miejscowości obecnie funkcjonującą polską nazwę „Jaczkowice”.
Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku, wydanym we Wrocławiu w 1888 r., zalicza niemiecką nazwę wsi "Jätzdorf" do grupy nazw wsi wywodzących się od imion ich zasadźców. Adamy podawał starosłowiańską nazwę wsi „Jakowice” oraz jej znaczenie w języku niemieckim jako "Dorf des Jacek (Hyacinth)".
Historia Wieś powstała w XIII w., o układzie ulicówki na wschodzie wsi przyjmujący formę wielodrożnicy. Do 1288 r. należała do kościoła św. Błażeja w Oławie (obecnie kościół Najświętszej Maryi Panny Matki Pocieszenia). W 1288 r. wieś otrzymała lokację na prawie niemieckim i miała powierzchnię 18 łanów czynszowych. Od 1288 r. właścicielem wsi była kolegiata św. Krzyża we Wrocławiu ufundowana przez księcia wrocławskiego Henryka IV Prawego (Probusa). W pierwszej połowie XIV w. wieś należała do książąt brzeskich, a w 1357 r. wieś należała do kanonika Bolka z kapituły katedralnej we Wrocławiu. W latach 1357-1359 wieś należała do Kunegundy von Hunderthuben, a w 1359 r. jako właściciel wsi jest wspomniany Niczco von Arnoldsdorf.