W fasadach jego budynków pojawiały się elementy pochodzące z różnych tradycji historycznych, rozbudowana dekoracja, rytmiczne podziały okienne, pilastry, arkady, balkony i figury rzeźbiarskie.

Według Marii Walcher zarówno Palazzo Modello, jak i ratusz wyróżniają się przede wszystkim reprezentacyjnymi elewacjami, których kompozycja została podporządkowana urbanistycznemu układowi placu. Autorka oceniała natomiast rozwiązanie wnętrz obu budynków jako mniej konsekwentne od ich zewnętrznej architektury.

Palazzo Modello Palazzo Modello powstał jako budynek należący do gminy, przeznaczony początkowo na hotel i lokale usługowe. Jego nazwa wiązała się z rolą architektonicznego wzorca dla kolejnych gmachów wznoszonych przy przebudowywanym Piazza Grande. W latach 1872–1912 w budynku działał Hotel Delorme.

Pałac ma trzy dekorowane elewacje wychodzące na Piazza Unità d’Italia, Via del Teatro oraz Capo di Piazza. Bruni zastosował w nich połączenie boniowania, pilastrów korynckich, balkonów i rzeźbionych atlantów. Rozwiązania kompozycyjne Palazzo Modello zostały następnie częściowo powtórzone w fasadzie ratusza.