Mieszkalno-usługowa funkcja zespołu została zachowana. Parter nadal jest wykorzystywany przez lokale użytkowe, natomiast na wyższych kondygnacjach znajdują się mieszkania i pomieszczenia przeznaczone na działalność usługową.
Architektura Palazzo Salem reprezentuje eklektyzm charakterystyczny dla triesteńskiej architektury mieszczańskiej lat 70. XIX wieku. Poszczególne części zespołu mają jednolitą wysokość, podobny rytm otworów okiennych oraz wspólne poziome podziały elewacji, dzięki czemu tworzą spójną kompozycję.
Budynek ma pięć głównych kondygnacji i poddasze. Parter został wyodrębniony jako strefa handlowo-usługowa, natomiast wyższe piętra otrzymały regularnie rozmieszczone prostokątne okna ujęte w profilowane obramienia.
Kompozycję fasad porządkują poziome gzymsy oraz pasy oddzielające poszczególne kondygnacje. W dekoracji wykorzystano formy zaczerpnięte z architektury klasycystycznej i renesansowej, zestawione w sposób charakterystyczny dla dziewiętnastowiecznego eklektyzmu.
Ciągłość podziałów architektonicznych pomiędzy elewacjami od strony Corso Italia i sąsiednich ulic podkreśla narożne położenie budynku.