Fontanna Czterech Kontynentów w Trieście () – barokowa fontanna monumentalna znajdująca się na Piazza Unità d’Italia w Trieście. Została wykonana w latach 1751–1754 przez pochodzącego z okolic Bergamo rzeźbiarza Giovanniego Battistę Mazzoleniego. Program alegoryczny monumentu przedstawia Triest jako miasto portowe czerpiące dobrobyt z handlu z czterema znanymi w połowie XVIII wieku Europejczykom kontynentami: Europą, Azją, Afryką i Ameryką.
Monument powstał w okresie rozwoju wolnego portu Triestu i rozbudowy miasta za panowania Marii Teresy. Jego symbolika odnosi się do handlu morskiego, żeglugi oraz międzynarodowych kontaktów gospodarczych, które stały się podstawą rozwoju osiemnastowiecznego Triestu.
Historia Fontannę zamówiono w związku z przebudową ówczesnego Piazza Grande, stanowiącego najważniejszą przestrzeń publiczną Triestu. Prace rozpoczęto w 1751 roku, a zakończono w 1754 roku. Autorem projektu i rzeźb był Giovanni Battista Mazzoleni, któremu przy obróbce kamienia pomagali miejscowi kamieniarze Giovanni Venturini, Giuseppe Grassi i Giambattista Pozzo.
Fontanna została podłączona do Akweduktu Terezjańskiego, wybudowanego w XVIII wieku w celu zaopatrywania rozwijającego się miasta w wodę.