Do współpracy nad Kriminalem potrzebował odpowiedniego rysownika. Ogłoszenie zamieszczone na łamach „Maschery Nery” przyciągnęło Roberto Raviolę (pseudonim Magnus), który zaprezentował próby rysunków. Bunker, zafascynowany stylem Ravioli, zlecił mu narysowanie pierwszej historii, dając mu do wyboru dwa warianty stroju głównego bohatera: czarny z białymi kośćmi lub biały z czarnymi kośćmi. Ostatecznie wybrał drugą opcję. Współpraca z Magnusem zaowocowała nie tylko Kriminalem, ale także innymi seriami, takimi jak Satanik (1964), (1965), (1966), (1968) oraz Alan Ford (1969), który, pomimo początkowych trudności na rynku włoskim, zdobył status kultowy, zwłaszcza w byłej Jugosławii.
W 1967 Bunker założył czasopismo „”, w którym publikował nie tylko własne komiksy, ale także dzieła zagranicznych twórców, takich jak , Willa Eisnera, czy . Dzięki „Eurece” przybliżył włoskim czytelnikom także komiksy Marvel Comics, w tym Spider-Man, Fantastyczna Czwórka, Daredevil, Kapitan Ameryka, Hulk i Avengers, które po roku adaptacji zdobyły ogromną popularność i przyczyniły się do ostatecznego sukcesu Editoriale Corno. Na łamach „Eureki” opublikował również (1973) – sto stron komiksu, które później zebrano w albumie z twardą oprawą.