Samcze genitalia cechują się tarczowatym, w całości zesklerotyzowanym tegumenem, wąskim, pośrodku zakrzywionym, a na szczycie rozdwojonym unkusem, silnie zredukowanymi lub całkiem nieobecnymi wyrostkami towarzyszącymi, brakiem gnatosa oraz słabiej od unkusa zesklerotyzowaną i niemal dwukrotnie od niego dłuższą, prostokątną z zaokrąglonym szczytem walwą. Walcowaty edeagus ma ścięte, dobrzusznie wystające cekum oraz przynajmniej jeden kolec na wierzchołku. U części gatunków w wezyce znajdują się liczne, drobne ciernie, u innych nie ma ich wcale.
Rozprzestrzenienie Rodzaj neotropikalny, znany z południowego Meksyku, Belize, Gwatemali, Salwadoru, Hondurasu, Kostaryki, Kolumbii, Trynidadu i Tobago, Gujany Francuskiej, Peru i Brazylii.
Taksonomia i ewolucja Kladogram Apatelodidae wg Orlandina i innych (2024) Rodzaj ten wprowadzony został w 2024 roku przez Eltona Orlandina, Mônicę Piovesan i Eduarda Carneira na łamach „Invertebrate Systematics”. Wyróżniono go na podstawie wyników molekularno-morfologicznej analizy filogenetycznej. Gatunkiem typowym wyznaczono Endropia singularis.