Do dalszych testów mobilności i koncepcji czołgu z dwoma działami głównymi, pięć (GVT) zaprojektowano i zbudowano w latach 1975 i 1976.Sign in the Panzermuseum Munster
Projekt VT 1-1 bazował na skróconym podwoziu wycofanego z produkcji czołgu MBT-70. Ponieważ czołg nie posiadał automatu ładowania, do jego obsługi potrzebna była czteroosobowa załoga. Wszystkie czołgi VT w pewnym stopniu wzorowały się na tradycyjnej konstrukcji niemieckich Jagdpanzerów, takich jak powojenny Kanonenjagdpanzer.
VT 1–2 posiadał silnik z turbodoładowaniem, który był w stanie osiągnąć stałą moc 1500 KM, a w krótkich okresach 2400 KM. Załoga czołgu składała się z trzech osób siedzących z przodu, a kierowca znajdował się pomiędzy dowódcą a strzelcem. Przeprowadzono porównanie z Leopardem 2, które wykazało, że czołg VT 1–2 nie będzie miał żadnych znaczących zalet w porównaniu z Leopardem 2. Silnik Leoparda 2 nie definiował koncepcji i dlatego mógł zostać zastąpiony mocniejszym 12-cylindrowym silnikiem VT 1–2, jeśli zaszłaby taka potrzebaKrapke, s.25.