plamy te mogą się zlewać i rozprzestrzeniać, a czasami cała powierzchnia ma kolor żółtawy lub żółtopomarańczowy. Brzeg gładki, u starszych okazów umiarkowanie żebrowany. Blaszki Gęste, lekko wybrzuszone, szerokie, przeważnie bez blaszeczek, grube, zaokrąglone przy trzonie, przyrośnięte, prawie wolne, rzadko rozwidlone, kruche, białawe, później kremowe do lekko ochrowych, w miejscach uszkodzonych brązowawe do rdzawobrązowych. Trzon Wysokość 3–6 cm, grubość 1–2 cm, maczugowaty, pogrubiony u nasady, rzadko prawie cylindryczny, na ogół nierozszerzony u góry. Powierzchnia nierówna i puszysta, biała, później zauważalnie brązowa, często z różowoczerwonym odcieniem, głównie w dolnej części, brązowawa po potarciu. Miąższ Gruby, jędrny, biały, na przekroju żółtobrązowy. Młode okazy mają zapach lekko owocowe, wysuszone pachną jak śledzie,. Smak łagodny. Pod wpływem FeSO4 miąższ staje się zielony, pod wpływem aniliny czerwony, reakcja z gwajakolem dodatnia. Cechy mikroskopowe Bazydiospory szeroko eliptyczne, z cienkimi, bardzo gęstymi kolcami o wysokości 0,6–0,8 µm, nieco połączonymi grzbietami i ledwo dostrzegalnymi liniami łączącymi tworzącymi wzór zebry lub niepełnej siatki, amyloidalne, 7,8–9,8 × 6–7,2 µm. Podstawki 4-zarodnikowe, maczugowate, smukłe, 50–63 × 10–14 µm.