W 1805 roku, po pokoju w Preszburgu, miasto włączono do Bawarii, a zabudowania ustanowiono siedzibą Urzędu Okręgowego. W 1813 roku dawną kolegiatę ustanowiono siedzibą rzymskokatolickiej parafii.
Kościół spłonął w nocy z 26 na 27 stycznia 1922 roku, jego odbudowę ukończono trzy lata później. 28 września 1987 roku zawalił się sufit, niszcząc organy i znacznie uszkadzając ołtarze boczne oraz ambonę. Wnętrze odrestaurowano w latach 1990–1993, zrekonstruowano wówczas freski sufitowe. 7 lipca 2002 roku, w 250. rocznicę konsekracji, świątyni nadano tytuł honorowy Münster.
Architektura i wyposażenie Świątynia barokowa, trójnawowa, z emporami w nawach bocznych. Rokokowe ołtarze i ambonę pokryto stiukiem imitującym marmur. Autorem fresków dekorujących wnętrze kościoła jest .
Organy wykonało w latach 1922–1924 przedsiębiorstwo . Instrument został zniszczony w 1987 roku przez zawalenie się sufitu kościoła, odbudowało go w 1993 roku przedsiębiorstwo z Giengen an der Brenz. Zainstalowano go za rokokowym prospektem organowym z 1755 roku, który rozbudowano w latach 1898 i 1926. Składa się z 3 manuałów i 60 głosów.