W 2024 roku wraz z Shaomingiem Guo i Ruixiangiem Zhangiem zajęła się oscylacyjnymi operatorami całkowymi typu Hörmandera. Operatory te przekształcają jedną funkcję w drugą, uśredniając ją z szybko drgającym czynnikiem, którego przebieg opisuje funkcja fazowa. Uogólniając wynik Jeana Bourgaina z 1991 roku, autorzy sformułowali warunek krzywiznowy, nazwany przez nich warunkiem Bourgaina, spełniony między innymi w problemie restrykcji Fouriera i w problemie Bochnera–Riesza. Wykazali dychotomię: gdy warunek nie zachodzi, operator przestaje być ograniczony jako odwzorowanie przestrzeni L∞ w Lq, co rozszerzyło wcześniejszy wynik Bourgaina dla przestrzeni trójwymiarowej na dowolny wymiar. Gdy warunek zachodzi, udowodnili oszacowania w zakresie wykładników szerszym niż znany dotychczas dla hipotezy restrykcji Fouriera w wysokich wymiarach.

24 lutego 2025 roku Wang i (wówczas z Uniwersytetu Kolumbii Brytyjskiej) opublikowali w serwisie arXiv preprint . Praca dotyczy zbiorów Kakeyi, czyli zbiorów punktów przestrzeni zawierających odcinek jednostkowy w każdym kierunku. Obrazowo: w takim zbiorze musi się zmieścić cienka igła o ustalonej długości ustawiona pod każdym możliwym kątem.