W okresie okupacji wyjechał do Lwowa, gdzie pracował w przemyśle garbarskim i związku zawodowym garbarzy. Wraz z żoną znalazł się w getcie w Częstochowie, z którego uciekli, a następnie ukrywali się z pomocą Tadeusza i Ferensów, którzy następnie zorganizowali im schronienie u rodziny w Warszawie. Od 1942 przebywał w Warszawie, zarabiając jako pracownik fizyczny i księgowy w firmach kolejarskich. Prawdopodobnie w okresie okupacji zaczął posługiwać się imieniem i nazwiskiem Tadeusz Zarecki. Po wyzwoleniu wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, został inspektorem pracy w Radomiu. 25 kwietnia 1945 wybrany prezydentem Kielc, jednak już 20 sierpnia 1945 po krytyce jego działań związanej z zarzutami nadużyć i bezprawnym wykorzystaniem mieszkania służbowego pełniącym jego obowiązki został Jan Łukawski (formalnie wybrany prezydentem w listopadzie 1945).