Z dniem 1 października 1924, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Oddziału I Sztabu Generalnego. W 1925 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie. W styczniu 1927 został przydzielony do 13 Dywizji Piechoty w Równem na stanowisko II oficera sztabu. 23 grudnia 1927 został przeniesiony z 8 pp Leg. do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku. 19 marca 1928 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1928 i 126. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1930 został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Inżynierii na stanowisko wykładowcy. Z dniem 31 października 1933 został przeniesiony do 37 pułku piechoty w Kutnie. 27 czerwca 1935 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1935 i 63. lokatą w korpusie oficerów piechoty. We wrześniu tego roku został przeniesiony do 30 pułku piechoty w Warszawie na stanowisko dowódcy batalionu. W marcu 1939 pełnił służbę w Oddziale IV Sztabu Głównego na stanowisku kierownika samodzielnego referatu.