Na terenie wsi w latach 20. XX wieku działał przywódca ludowego, synkretycznego protestantyzmu (tzw. apokaliptycy) Narcyz Humiński (Нарцис Гумінський, prorok Eliasz). Początkowo tolerowany przez władze komunistyczne, jako narzędzie do rozbijania Kościoła katolickiego. Ostatecznie jednak aresztowany w Szulakach przez GPU (1925), gdy jego ruch osiągnął znaczną popularność, głównie zresztą wśród prawosławnych.
Ofiarą wielkiego głodu (1932–1933) padło około 128 osób.
W walkach wojny sowiecko-niemieckiej wzięło udział 217 mieszkańców wsi, 126 z nich zginęło, a 35 zostało odznaczonych orderami i medalami. Ku ich czci w 1957 roku we wsi wzniesiono obelisk. W tym samym roku wzniesiono również pomnik żołnierzy radzieckich poległych w walkach o odzyskanie wsi.
Na początku lat 70. XX wieku we wsi znajdował się centralny majątek Kołchozu im. M. F. Watutina, który obejmował 2231,7 ha gruntów rolnych, w tym 2076,4 ha gruntów ornych. W gospodarstwie uprawiano zboże i rośliny przemysłowe, a także rozwijano hodowlę bydła mięsnego i mleczarskiego.