Škocjanski zatok (wł. Val Stagnon) – rezerwat przyrody i obszar Natura 2000 położony na obrzeżach Kopru, w południowo-zachodniej Słowenii. Obejmuje 122,7 ha i jest największym słonawym mokradłem w kraju. Tworzą go przede wszystkim płytka laguna, słone łąki, błotniste płycizny, trzcinowiska oraz odtworzone mokradła słodkowodne.
Rezerwat leży pomiędzy zabudową Kopru, terenami portu morskiego, linią kolejową i drogami prowadzącymi do miasta. Stanowi pozostałość rozleglejszego systemu mokradeł przybrzeżnych związanych dawniej z Zatoką Koperską.
Historia Škocjanski zatok powstał w wyniku stopniowego przekształcania wybrzeża Kopru. Rozbudowa miasta i portu, osuszanie terenów podmokłych oraz usypywanie nowych powierzchni lądowych doprowadziły do odcięcia części dawnej zatoki od otwartego morza. W latach 80. XX wieku obszar został silnie zdegradowany wskutek zasypywania, zanieczyszczenia osadów oraz ograniczenia wymiany wody w lagunie.
Działania słoweńskich organizacji przyrodniczych doprowadziły do objęcia terenu ochroną. W 1998 roku parlament Słowenii przyjął ustawę ustanawiającą rezerwat przyrody, a rok później jego zarządzanie powierzono Słoweńskiemu Towarzystwu Obserwacji i Badań Ptaków (DOPPS), będącemu partnerem BirdLife International.