Na wschodzie fliszowe wzgórza przechodzą w wapienny obszar Krawędzi Krasowej, stanowiącej wyraźną granicę geomorfologiczną pomiędzy Istrią a krasowym zapleczem Słowenii.
Najwyższe partie regionu znajdują się przy jego południowo-wschodniej i wschodniej granicy, w rejonie miejscowości Rakitovec, Zazid, Podpeč i Slavniku. Ku zachodowi wysokość terenu stopniowo maleje, przechodząc w niskie wzgórza, doliny rzeczne i wąski pas wybrzeża. Większość historycznych wsi powstała na grzbietach i wyniesionych cyplach, zapewniających nasłonecznienie, ochronę przed powodziami oraz możliwość obserwacji dolin i szlaków komunikacyjnych.
Linia brzegowa została silnie przekształcona przez osadnictwo, budowę dróg, portów i marin oraz osuszanie dawnych salin i terenów podmokłych. Największe zmiany nastąpiły w rejonie Kopru, gdzie dawna wyspa miejska została połączona ze stałym lądem, a znaczna część Zatoki Koperskiej została zajęta przez port morski i zabudowę miejską.
Wody Najważniejszymi ciekami regionu są Rižana, Dragonja, Badaševica i Drnica. Rižana wypływa ze źródeł krasowych pod Krawędzią Krasową i uchodzi do Zatoki Koperskiej. Jest podstawowym źródłem wody pitnej dla słoweńskiego wybrzeża.