Projekt budynku jest przypisywany weneckiemu architektowi Giorgio Massari, który uczestniczył także w barokowej przebudowie katedry koperskiej. Nie zachował się dokument jednoznacznie potwierdzający autorstwo Massariego, a atrybucję oparto przede wszystkim na analizie stylistycznej i porównaniu pałacu z innymi dziełami architekta.
W 1899 roku pałac kupiło zgromadzenie sióstr św. Klary z Udine, które urządziło w nim zakład wychowawczy dla dziewcząt. W związku z nowym przeznaczeniem zmieniono układ części pomieszczeń, wykonano nową klatkę schodową i przystosowano dawne wnętrza mieszkalne do funkcji szkolnych.
W 1951 roku do pałacu przeniesiono bibliotekę miejską, późniejszą Bibliotekę Srečka Vilhara. W latach 1977–1979 budynek poddano gruntownej restauracji i adaptacji do funkcji bibliotecznych. W zbiorach placówki znajdują się dawne księgozbiory klasztorne, publiczne i prywatne związane z dziejami Kopru i Istrii Słoweńskiej.
Architektura Pałac jest trzykondygnacyjną budowlą o symetrycznej fasadzie zwróconej ku placowi Brolo. Kompozycję elewacji akcentują centralny portal, balkon na poziomie reprezentacyjnego piętra oraz regularny układ prostokątnych otworów okiennych.