Giorgio Massari (ur. 13 października 1687 w Wenecji, zm. 20 grudnia 1766 tamże) – włoski architekt, działający przede wszystkim na obszarze Republiki Weneckiej. Należał do głównych przedstawicieli XVIII-wiecznej architektury weneckiej, łącząc tradycję klasycyzującą wywodzącą się z twórczości Andrei Palladia i Jacopa Sansovina z późnobarokowymi rozwiązaniami stosowanymi przez Baldassara Longhenę.
Projektował kościoły, pałace i wille, a także prowadził rozbudowy oraz przebudowy starszych obiektów. Do jego najbardziej znanych prac należą kościół Santa Maria del Rosario, zwany kościołem Gesuatów, Palazzo Grassi i Villa Cordellina. Ukończył również rozpoczętą przez Longhenę budowę Ca’ Rezzonico oraz opracował koncepcję barokowej przebudowy wnętrza katedry w Koprze.
Życiorys Giorgio Massari urodził się 13 października 1687 roku w Wenecji jako syn cieśli Stefana Massariego i Cateriny Pol. Został ochrzczony dwa dni później w kościele San Luca. Jego ojciec pochodził z miejscowości Vico i przed narodzinami syna osiedlił się w Wenecji.