Zwracał uwagę, że doktryny nazwane amerykanizmem uzyskały tę nazwę przede wszystkim w europejskich środowiskach teologicznych, częściowo wskutek francuskiej adaptacji biografii Heckera i sporów prowadzonych w europejskiej prasie katolickiej.
W 1949 roku Félix Klein opublikował książkę zatytułowaną Une hérésie fantôme: l'américanisme („Fantomowa herezja: amerykanizm”), w której powrócił do wydarzeń z końca XIX wieku. Samo określenie „fantomowa herezja” stało się następnie jednym ze sposobów opisywania problemu historycznej realności amerykanizmu.
Część historyków kwestionuje istnienie jednolitego ruchu amerykanistycznego, którego przedstawiciele świadomie wyznawaliby cały zespół poglądów potępionych przez Leona XIII. Thomas E. Wangler wskazywał, że badania nad amerykanizmem miały trudności z wykazaniem spójności pomiędzy różnymi działaniami i opiniami przypisywanymi „amerykanistom”, a wcześniejsza historiografia dochodziła nawet do wniosku, że kontrowersja była w znacznym stopniu problemem Kościoła francuskiego.