Budowa przypadła na okres wzmacniania fortyfikacji miast należących do Republiki Weneckiej po wojnie Ligi z Cambrai i wobec rozwoju broni artyleryjskiej.
Brama zastąpiła lub przebudowała wcześniejsze przejście w południowym odcinku murów. Jej renesansowa forma, wzorowana na antycznym łuku triumfalnym, miała nie tylko znaczenie obronne, lecz również reprezentacyjne. Przekraczający ją przybysze wchodzili na plac znajdujący się przed główną ulicą prowadzącą w stronę centrum miasta.
Most i Zamek Lwa Przed bramą znajdował się most łączący wyspiarski Koper ze stałym lądem. Był on główną drogą dojazdową do miasta od południa. W jego sąsiedztwie pobierano opłaty od osób i towarów wwożonych do Kopru, dlatego wejście miało również funkcję celną.
Na moście znajdowało się umocnienie określane jako , czyli Zamek Lwa. Kontrolowało ono dojście do właściwej bramy i pełniło zarazem funkcję komory poboru opłat. Budowlę przebudowano w 1620 roku, natomiast w 1820 roku została rozebrana przez władze austriackie po utracie znaczenia militarnego.
Fasadę Zamku Lwa zdobił relief przedstawiający skrzydlatego lwa św. Marka, symbol Republiki Weneckiej.