W 1624 roku elektor Maksymilian I Bawarski sprowadził do Speinshart jezuitów. Cztery lata później opiekę nad placówką objęli benedyktyni, a w 1661 roku elektor Ferdynand Maria Bawarski zwrócił go kanonikom norbertańskim. Zakonników sprowadzono z Klasztoru Steingaden. W 1691 placówka odzyskała status opactwa. Wzniesiono wówczas nowe, barokowe skrzydła klasztorne autorstwa , a w 1699 roku ukończono budowę nowego kościoła klasztornego wg projektu , brata Georga. Za dekorację wnętrza świątyni odpowiadali bracia Carlo Domenico i Bartolomeo Lucchese. W 1714 roku zainstalowano ołtarz główny z obrazem Matki Bożej Niepokalanie Poczętej pędzla . W latach 1741–1756, na pobliskim , wzniesiono rokokowy kościół i letnią rezydencję klasztoru wg projektu Hugona Straussa. W latach 1747–1752 wzniesiono wzniesiono kaplicę Wies (Wieskapelle), a około 1748 roku refektarz przebudowano w stylu rokokowym. W 1761 roku kościół klasztorny wyremontowano pod okiem mediolańskich artystów Stephana i Antona Massinich.