Mieszkanie należało wcześniej do pisarza Melchiora Wańkowicza, dziadka Anny Erdman. Znajdowało się na piątym piętrze kamienicy przy ul. Puławskiej 10. Anna Erdman była obywatelką Stanów Zjednoczonych, co utrudniało władzom bezpośrednią ingerencję w wydarzenia odbywające się w mieszkaniu.

Działalność Spotkania odbywały się regularnie, zazwyczaj co drugą środę, z przerwą w miesiącach wakacyjnych. Ich przebieg relacjonowały wydawane poza cenzurą pisma literackie „Zapis” i „Puls”. W poszczególnych wydarzeniach uczestniczyło od kilkudziesięciu do około 200 osób.

Program obejmował wieczory autorskie, prezentacje poezji i prozy, wykłady, koncerty, występy aktorskie oraz dyskusje dotyczące literatury, kultury, polityki i strategii opozycji demokratycznej. Gospodarze zapraszali twórców objętych zakazami cenzury, autorów młodego pokolenia, działaczy opozycyjnych oraz redakcje czasopism drugoobiegowych, m.in. „Zapisu”, „Bratniaka” i „Spotkań”.

Tadeusz Walendowski określał prowadzone miejsce jako „świetlicę”, natomiast jego uczestnicy używali nazwy „salon u Walendowskich”. W późniejszych opracowaniach pojawiało się również określenie „Salon Kultury Niezależnej” lub „Salon Niezależnej Kultury”.