4 kwietnia 1979 Jacek Kuroń przedstawił ocenę sytuacji politycznej w Polsce i koncepcję pokojowej samoorganizacji społeczeństwa. Przewidywał, że masowy ruch społeczny i strajk powszechny mogą doprowadzić do zalegalizowania działalności opozycyjnej.
Inwigilacja i represje Działalność Tadeusza Walendowskiego i prowadzonego przez niego Salonu była obserwowana przez Służbę Bezpieczeństwa. Walendowski był rozpracowywany m.in. w ramach sprawy operacyjnego rozpracowania o kryptonimie „Reżyser”.
Służba Bezpieczeństwa prowadziła obserwację mieszkania i uczestników spotkań, korzystała z informatorów oraz sporządziła szczegółowy plan pomieszczeń. Władze podejmowały także działania utrudniające Walendowskiemu podjęcie pracy, ukończenie studiów, leczenie oraz umieszczenie syna w państwowym przedszkolu.
W 1979 represje zostały zaostrzone. Uczestnicy spotkań byli legitymowani i zatrzymywani, Tadeusz Walendowski miał trudności ze znalezieniem zatrudnienia, a Annie Erdman odmówiono przedłużenia prawa pobytu w Polsce.
Zakończenie działalności Ostatnie spotkanie Salonu odbyło się 18 sierpnia 1979 i miało formę licytacji przedmiotów pozostawianych przez rodzinę przed wyjazdem z Polski. Licytację prowadził poeta Lech Dymarski.