O zakwalifikowaniu obiektu jako letniskowego decyduje przede wszystkim jego funkcja okresowego wypoczynku, a nie zastosowany materiał, forma architektoniczna ani poziom wyposażeniaAndrzej Kowalczyk, Geograficzno-społeczne problemy zjawiska „drugich domów”, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1994..
W języku potocznym dom letniskowy jest nazywany również domkiem rekreacyjnym, domem wakacyjnym, domem weekendowym, drugim domem albo daczą. Określenia te nie są całkowicie równoważne: część opisuje funkcję budynku, część jego miejsce w życiu właściciela, a inne wywodzą się z określonych tradycji kulturowych i prawnychMikołaj Krupa, Brda. Wczasy z fabryki, Wydawnictwo Inna Warszawa, Warszawa 2026, s. 29–39, ISBN 978-83-952717-3-1..
Nazewnictwo Dom letniskowy Nazwa „dom letniskowy” wiąże się historycznie z kulturą letnisk, czyli sezonowych miejsc pobytu położonych poza miastem, do których wyjeżdżano przede wszystkim w miesiącach letnich. Początkowo określenie mogło odnosić się zarówno do niewielkiego osobnego domu, jak i do większej willi zajmowanej przez rodzinę jedynie przez część rokuJolanta Wojciechowska, „Geneza oraz ewolucja turystyki na obszarach wiejskich w Polsce”, „Folia Turistica” 2006, nr 17.Mikołaj Krupa, Brda. Wczasy z fabryki, Wydawnictwo Inna Warszawa, Warszawa 2026, s.