Zamek pełnił funkcję niewielkiej fortecy z pomieszczeniami dla załogi, magazynami żywności i amunicji oraz punktem poboru opłat. Przy wjeździe do miasta działała także kontrola sanitarna, szczególnie istotna podczas epidemii. W 1589 roku drewniane połączenie Kopru ze stałym lądem zastąpiono drogą częściowo wspartą na murowanych arkadach, prowadzącą przez fortecę do bramy Muda.
Budowlę gruntownie odnowiono w 1620 roku. Mimo kolejnych napraw stopniowo traciła znaczenie militarne, szczególnie po upadku Republiki Weneckiej w 1797 roku. W źródłach występuje różnica dotycząca daty rozbiórki: część podaje rok 1819, inne rok 1820. Fortecę usunęły władze austriackie, ponieważ znajdowała się w złym stanie i utrudniała komunikację na głównej drodze prowadzącej do miasta.
Architektura Zamek Lwa nie był rezydencją mieszkalną, lecz zwartą budowlą obronną kontrolującą drogę wjazdową. Mieścił pomieszczenia dla niewielkiej załogi wojskowej, magazyny oraz urządzenia związane z kontrolą celną i sanitarną. Jego bryła stanowiła część systemu obronnego Kopru, choć znajdowała się poza właściwym