Poza segmentem komiksów dziecięcych brak pieczęci CCA zazwyczaj oznaczał jednak, że dystrybutorzy nie byli skłonni wprowadzać danego tytułu do sprzedaży.
Znaczenie Kodeksu zaczęło stopniowo maleć w latach 60. i 70. XX wieku, między innymi wskutek zmian w sposobach dystrybucji komiksów, rozwoju ruchu oraz pojawienia się powieści graficznych i innych komiksów przeznaczonych dla dorosłych odbiorców. Do 2010 jedynie trzech znaczących wydawców nadal przestrzegało jego postanowień: DC Comics, Archie Comics oraz nieistniejące już . Bongo Comics zrezygnowało z korzystania z Kodeksu w 2010, natomiast DC Comics i Archie Comics uczyniły to w styczniu 2011, co oznaczało faktyczny kres jego obowiązywania.
Tło Ustanowienie Kodeksu było następstwem wieloletniej krytyki treści zawartych w niektórych komiksach oraz zaniepokojenia skalą ich popularności wśród dzieci. Pierwsza szeroko rozpowszechniona krytyka komiksów pojawiła się w 1940 za sprawą autora literatury dziecięcej , który w felietonie opublikowanym na łamach „” określił komiksy mianem „graficznego szaleństwa” ().